Już jutro... początek końca ciaży.

Jutro szpital... to opcja, która podoba mi się najmniej bo czeka mnie wywoływanie. 

Zobaczymy czy Mała ulegnie. Jakoś dziwne przeczucie mam, że przyjdzie na świat w sobotę. 

Być może się mylę, ale tak mnie jakoś nachodzi mimo iż mogą mnie jutro zbadać tylko i na weekend puścić do domu. 

Wszyscy w około wypytują 

- kiedy? 

ii 

- czemu nie już? 

albo te durne teksty... 

- Ja myślałam, że Pani już urodziła.

 albo słynne pytanie

 - To nie urodziła jeszcze Pani? 

-Nie no ludzie!!! 

Jakbym urodziła to chyba raczej byłoby widać!?! Nie wiem... być może się czepiam (hormony), ale to denerwujące gdy wchodzę do osiedlowego sklepu (robię w nim zakupy codziennie) i wciąż słyszę te same pytania. Na każdym stoisku sklepowe wypytują, albo komentują moją ciążę. 

Na tym etapie gdy ja sama chciałabym być już po porodzie takie zachowania mnie dobijają i czasem gryzę się w język aby nie palnąć czegoś, czy po prostu zwrócić komuś niegrzecznie uwagi. 

Każda ma rady i swoje przekonania...

- Umyj okna. Mi pomogło.

Ale wcale nie jest powiedziane, że w moim przypadku to coś da! 

Słyszałam już trzy takie rady... Ehh! 

Nie dość, że ja się stresuję tym wszystkim co ma się jutro zacząć to jeszcze muszę zmagać się z tymi komentarzami i pytaniami. Co za ludzie? Taki nasz naród dziwny... Każdy ciekawski. 

Dobrze, że Mała się już urodzi... nie będę musiała każdemu z osobna tłumaczyć się z tego dlaczego jeszcze nie urodziłam!